„Demokrator” czy „Milczenie Łazarza”? Wiersze czy eseje? Kreta czy Karmazynowy Gród? Nie wiesz od jakiego tytułu zacząć czytanie moich książek? Spójrz na podpowiedzi czytelników i recenzentów!

Poezja
utraconego sensu

Małość jednostki, kruchość świata
i jego marność

„Milczenie Łazarza” to tom, który jest po cichu uronioną łzą w obliczu błędnych decyzji ludzkości: która pozwoliła „ekspertom” pozmieniać świat i unieważnić słowa ważne dla nas przez wieki.

Stawką tej poezji jest rozpoznanie granic ludzkiego logosu. Pytanie nie brzmi: co powiedzieć – lecz: czy w ogóle można coś powiedzieć w świecie, w którym każda odpowiedź okazuje się w jakimś stopniu niewystarczająca. Medytacyjna powtarzalność ujęć służy właśnie temu: stopniowemu zbliżaniu się do granicy sensu.

Natalia Szerszeń, Teologia Polityczna

Nowe widzenie i rozumienie

„Milczenie Łazarza” przedstawia nam spójną, konsekwentną, a przede wszystkim niezwykle sugestywną wizję myślenia o kulturze i dziejach. Piotr Gociek zaprasza nas do niezwykłego powrotu do czasów przeszłych.

pioro ikona piotr gociekKrzysztof Koehler, Do Rzeczy

Poetycka wirtuozeria

Łazarz, Barabasz, Piłat, Kacper, Melchior, Baltazar czy Longinus – nie należą do głównych bohaterów Ewangelii. 
Piotr Gociek, znany z poetyckiej wirtuozerii, nie tylko oddaje im głos – wręcz ożywia ich na kartach swojej książki, czyniąc z nich przewodników po ludzkiej naturze i świecie gęstym od znaczeń.

pioro ikona piotr gociekIgnacy Tarnobrzeski, Niedziela

Tajemnicza Kreta

Piotr Gociek jest doskonałym przewodnikiem i z jego książką w ręku nigdy Państwo nie zabłądzą, trafią Państwo do każdego zabytku i cudu natury od właściwej strony i o właściwej porze oraz na pewno zdażą na autobus powrotny.

pioro ikona piotr gociekLubomir Baker, Gazeta Finansowa

List miłosny do Krety

„Tajemnicza Kreta. Wolność, historia, legenda” Piotra Goćka jest listem miłosnym do największej greckiej wyspy. Zaznaczmy, że mówimy o miłości dojrzałej – która nie zadowala się kontemplowaniem urodziwej powierzchni, pragnie czegoś więcej.

pioro ikona piotr gociekAlan Sasinowski, Kurier Szczeciński

Wolność, historia, legenda

Kali Limenes, czyli Dobre Porty

Erudycja, ciekawość i narracyjny talent autora sprawiają, że dla każdego turysty ksiązka stanie się nieodzownym towarzyszem podróży.

„Tajemnicza Kreta” to jednocześnie znakomity przewodnik, w którym znajdziemy mnóstwo praktycznych informacji, jak zwiedzać wyspę, a zarazem niezwykle barwna opowieść o jej historii, legendach i mieszkańcach.

Edward Kabiesz, Gość Niedzielny

Między Bułhakowem
a Sorokinem

„Demokrator” Piotra Goćka: między Bułhakowem a Sorokinem. Powieść osadzona w tradycji gawędy, a raczej skazu, ale przecież mająca fragmenty mitotwórcze, czysto epiczne, modernistyczne i postmodernistyczne.

W ten sposób – powiedziała mi kiedyś w wywiadzie Tatiana Tołstoj – „szybko czyta się świat”.

Krzysztof Masłoń, Rzeczpospolita

Rzecz jest wydarzeniem

Przeczytajcie książkę Piotra Goćka „Demokrator”, bo rzecz jest wydarzeniem: to rozwinięcie dorobku polskiej fantastyki socjologicznej z lat 80. i 90.

pioro ikona piotr gociekRafał A. Ziemkiewicz, Uważam Rze

Humor? Uwielbiam!

Autor nie byłby prekursorem gdyby nie forma powieści. Podróżując przez świat pełen zniewolenia i przemocy, co i rusz ryczymy ze śmiechu. Jest to humor czarny, którego nie cierpią nauczycielki języka polskiego. Ja go uwielbiam.

pioro ikona piotr gociekJakub Ostromęcki, Czas Fantastyki

Jakże nietypowy jest „Demokrator”

Wszystko w nim zaskakuje: i temat, i jego ujęcie, i forma, i humor nieczęsto goszczący w polskich produkcjach literackich. Pomimo wszystkich chwytów artystycznych i tonacji prześmiewczej, wymowa powieści jest jak najbardziej serio. 

pioro ikona piotr gociekMarek Oramus, Galaktyka Gutenberga

Matrix pisany cyrylicą

„Demokrator” pozwala nam bodaj w części wyobrazić sobie to, co zawsze najtrudniejsze: rodzącą się na naszych oczach nową postać despocji, Matrix pisany cyrylicą. Imponujący „wschodni sennik współczesny”.

pioro ikona piotr gociekWojciech Stanisławski, Fronda.pl

Mocna metafora
XXI-wiecznej
post-demokracji

Ironia bardziej przewrotna

W epoce literatury traktowanej jak film na papierze Piotr Gociek odważył się poprowadzić „Demokratora” w oryginalnej stylizacji na rosyjską skazkę wykręconą w narzędzie totalitarnej propagandy. Ironia tego chwytu jest bardziej przewrotna niż sugerują doraźne odczytania powieści; one z czasem zblakną, a pozostanie mocna metafora XXI-wiecznej post-demokracji.

Jacek Dukaj

Od Tolkiena
do Stalina

Piotr Gociek demaskuje rozmaite techniki manipulacji za pomocą mediów, terroru, konsumpcji

W „Czarnych batalionach” bywa straszniej niż w „Demokratorze”, ale jest i czas na rzadki w dzisiejszej fantastyce optymizm. Mniej tym razem turlałem się ze śmiechu, więcej pod wpływem opowiadań grzebiąc w różnych biografiach, artykułach, kryptonimach podejrzanych operacji.

„Czarne bataliony” udowadniają, że fantastyka jest formą, bez której nawet najlepszy socjologiczny esej czy analiza przepadną w chmurze informacji, nie docierając pod strzechy. Gorąco polecam.

Jakub Ostromęcki, Do Rzeczy

Trudno się z Piotrem Goćkiem nudzić

Piotr Gociek świetnie czuje się
w klimatach fantastyki. Najbardziej odpowiada mu snucie opowieści w stylu Stanisława Lema, gdzie groteska miesza się z filozoficzną głębią.

pioro ikona piotr gociekPiotr Legutko, Gość Niedzielny

Poruszające
„Czarne bataliony”

W dwóch najdłuższych utworach zbioru pisarz pokazuje swój
lwi pazur, siłę wyobraźni i przenikliwość w analizowaniu rzeczywistości.

pioro ikona piotr gociekRafał Śliwiak, Nowa Fantastyka

Świat ma swój porządek

„Widzenie Eneasza” jest nie tylko wyborem wierszy, jest też wyborem pewnej tradycji kultury, której symbolem pozostaje właśnie trojański bohater, szukający nowej ojczyzny.

pioro ikona piotr gociekWojciech Kaliszewski, Nowe Książki

Rozmawiać z duchami

„Widzenie Eneasza” to moje życie sekretne. W opowiadaniach i powieściach patrzę w przyszłość. Tam, dokąd prowadzi nas rozum. Jako publicysta komentuję to, co dzieje się teraz. Bo teraźniejszość jest laboratorium przyszłości. W wierszach spoglądam w przeszłość. Tam, dokąd prowadzi mnie moje serce, by rozmawiać z duchami.

pioro ikona piotr gociekPiotr Gociek

Wiersze o ogromnym ciężarze gatunkowym

Dominuje tu niezwykły nostalgiczny ton

Jeśli czytelnik nie odnajdzie w wierszach Piotra Goćka samego siebie, to znaczy, że gdzieś po drodze zgubił wrażliwość, o ile w ogóle taką miał.

Mam jednak nadzieję, że ci, do których trafi ten zbiór pięćdziesięciu kilku utworów, bardzo osobistych, a przecież jakże uniwersalnych, potrafią skonfrontować się z tym poetyckim lustrem, przejrzeć się w nim.

Krzysztof Masłoń, Do Rzeczy